2. Kan een homo of lesbo gewoon in de gezondheidszorg terecht?
3. Bestaat er speciale hulpverlening voor homo's of lesbo's?
4. Waar kun je terecht als je seropositief bent?
5. Waar kun je terecht als seropositieve jongere?
6. Is er speciaal informatie voor hulpverleners met homoseksuele cliënten?

Kan een homo of lesbo gewoon in de gezondheidszorg terecht?

Ja. Homoseksualiteit is geen reden om iemand uit te sluiten van gezondheidszorg. Het mag voor een arts of hulpverlener niet uitmaken of een patiënt homo of hetero is. In de praktijk gaan sommige dokters wel anders om met homo's dan met hetero's. Ze gaan er automatisch van uit dat iemand heteroseksueel is, of doen alsof homoseksualiteit toch helemaal geen issue meer is. Dat kan voor beide partijen lastige situaties opleveren.

Het leven van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen is op sommige gebieden anders dan dat van heteroseksuelen, bijvoorbeeld wat betreft hun thuissituatie en hoe ze door anderen benaderd worden. Als een vrouw in het ziekenhuis is opgenomen, wordt haar vriendin dan als 'familie' beschouwd? Kan zij na het bezoekuur nog even blijven? Als een man in therapie gaat, bedenkt een hulpverlener dan dat zijn depressie te maken kan hebben met het feit dat zijn vader hem doodzwijgt sinds hij verteld heeft dat hij van mannen houdt? Omdat een arts of hulpverlener vaak geen rekening houdt met de mogelijkheid dat iemand homoseksueel is, worden veel homoseksuelen liever geholpen door een hulpverlener bij wie ze eerlijk over hun privé-leven kunnen zijn. Zie hiervoor vraag 52.

Bestaat er speciale hulpverlening voor homo's en lesbo's?

Ja. Er bestaat homo- en lesbisch-specifieke hulpverlening. Dit zijn hulpverleners en instellingen die positief staan tegenover homoseksualiteit en weten op welke manieren homoseksualiteit van invloed kan zijn op iemands (psychisch) functioneren. Dat betekent niet dat alle psychosociale problemen van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen met hun homoseksualiteit samenhangen. Maar ook als iemand andere problemen heeft, kan het prettig zijn met een hulpverlener te praten die begrijpt wat voor consequenties homoseksualiteit kan hebben in het dagelijks leven.

Homospecifieke hulpverlening betekent niet dat de hulpverlener automatisch het probleem zoekt in de homoseksualiteit. Een goede hulpverlener zal homoseksualiteit niet problematiseren, maar het wel erkennen. In elke levensfase, in elke situatie kan een homoseksuele leefstijl een rol spelen. Op deze manier kan de hulpverlener een veilige omgeving scheppen voor de cliënt om over zijn of haar gevoelens en levenservaring te praten.

Hulpverleners die in de homospecifieke hulpverlening werken, zijn meestal zelf ook homo, lesbisch of biseksueel maar dat is geen vereiste. Adressen van en uitgebreide informatie over homo- en lesbisch-specifieke hulpverleners zijn te vinden op www.rozehulpverlening.nl of in het gelijknamige boek, verkrijgbaar bij Switchboard, tel. 020-623 65 65 (ma-vrij 12.00-22.00, za/zo 16.00-20.00 uur) of via www.schorer.nl.

Waar kun je terecht als je seropositief bent?

Als iemand seropositief is, vragen heeft of steun zoekt, dan is de Hiv Vereniging Nederland de aangewezen organisatie om naar toe te gaan. De Hiv Vereniging is een landelijke vrijwilligersorganisatie die zich inzet voor alle mensen met hiv en de betrokkenen om hen heen. De Hiv Vereniging geeft informatie, brengt mensen onderling met elkaar in contact en biedt ondersteuning. Daarnaast behartigen ze de belangen van mensen die seropositief zijn en/of aids hebben. De vereniging is bereikbaar op tel. 020-6160160of via www.hivnet.org. Zie ook vraag 91.

Waar kun je terecht als seropositieve jongere?

Een jongere die seropositief is, kan terecht bij de jongerenafdeling van de Hiv Vereniging Nederland. De jongeren organiseren bijeenkomsten en geven informatie. Ook kan iemand hier in contact komen met andere seropositieve jongeren. Een startpunt is de site www.jongpositief.nl. Ook kun je bellen met de Hiv Vereniging: tel. 020-6160160. Jongpositief.nl is bedoeld voor jongeren tot dertig jaar die leven met hiv en aids.

Robin (20 jaar): 'Iedereen weet dat je veilig moet vrijen. Bij elke bushalte hangen posters over condooms. In het begin gebruikte ik die dingen. Maar na verloop van tijd kwam de klad er in. Het zou wel heel toevallig zijn als ik nu besmet zou zijn, dacht ik na afloop van de eerste vrijpartij zonder. En na nog een paar keren: nu kan ik er wel mee doorgaan, het maakt nu toch niet meer uit. Sinds kort weet ik dat ik seropositief ben: ergens in me zit dat verdomde virus. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Maar dat ik mezelf stom vind, geeft anderen nog niet het recht om mij stom te vinden.' [Jongens onder elkaar, p. 27]

Is er speciale informatie voor hulpverleners met homoseksuele cliënten?

Hulpverleners die informatie willen over de behandeling van homoseksuele cliënten, kunnen met vragen terecht bij Schorer: helpdesk@switchboard.nl of tel. 020-6236565. Schorer geeft onder meer voorlichting over homoseksualiteit aan artsen en therapeuten. Zij doet dit bijvoorbeeld door trainingen en adviezen te geven binnen de reguliere hulpverlening. Meer informatie over homospecifieke hulpverleners is te vinden op www.rozehulpverlening.nl. Zie ook vraag 50.

Ook heeft Schorer twee boeken speciaal voor hulpverleners uitgeven: "Liever mannen. Theorie en praktijk van de hulpverlening aan homoseksuele mannen" en "Liever vrouwen. Theorie en praktijk van de lesbisch-specifieke hulpverlening". Hierin staat beschreven hoe homoseksualiteit een rol kan spelen in de hulpverlening aan homoseksuele cliënten. De boeken zijn te bestellen via www.schorer.nl.